قاتل امام حسن عليه السلام دختر اشعث « جعده » نام داشت ، جعده همان ملعونه‌اى است كه امام مجتبى عليه السلام را زهر خوراند و به شهادت رساند . امام حسن عليه السلام به جعده با مهر و محبّت رفتار مىكرد ، معاويه نيز از اين امر باخبر بود . بعد از آنكه معاويه با امام حسن عليه السلام صلح كرد و تمام مواد قطعنامه را زير پا نهاد ، ترسيد حكومتش برانداخته شود ، پس به فكر قتل امام عليه السلام افتاد . معاويه وقتى نام همسران امام مجتبى عليه السلام را شنيد ، فهميد كار فقط به دست جعده حل مىشود ، چون او خاندان اشعث را به خوبى مىشناخت و مىدانست كه آنها در رذالت و پستى دومى ندارند . سرانجام معاويه ، تصميم خود را با نوشتن نامه‌اى به جعده در ميان گذاشت و گفت : پسرم يزيد مدتهاست دل به تو بسته است . . . . جعده وقتى نامه معاويه را خواند ، حس جاه طلبى در او طغيان كرد ؛ امّا در عين حال دلش به لرزه افتاد و دچار شك و ترديد شد ! ديرى نپاييد كه شك و ترديدش از بين رفت و تصميم گرفت تا امام عليه السلام را به شهادت برساند . سرانجام جعده با زهرى كه داخل كوزه ريخت ، امام حسن عليه السلام را در حالى كه روزه داشت مسموم ساخت و به درجهء رفيع شهادت نايل نمود . « 1 » معاويه هرگز به قولى كه به جعده داده بود وفا نكرد و قول ازدواجش را با پسرش يزيد انكار كرد و گفت : همسرى كه شايستگى حسن را نداشته باشد ، شايستهء پسر من هم نيست . جعده بعد از امام حسن عليه السلام با مردى از خاندان طلحه ازدواج كرد و داراى فرزندانى شد . هرگاه بين آن فرزندان و ساير افراد قريش نزاعى در مىگرفت ، به آنان

--> ( 1 ) - تاريخ سياسىاسلام ، ص 322 .